Direct naar de inhoud van deze pagina

Julia & mevrouw Borst

Je hoeft niet iets groots te doen om een ander blij te maken

Julia gaat elke week op bezoek bij een 94-jarige dame in Voorschoten. "We drinken thee en we kletsen over van alles en nog wat. Het is fijn om iemand te helpen, en daar waardering voor terug te krijgen."

Julia Dijcks (17) studeert sociaal werk aan de Hogeschool Leiden. "In het eerste jaar moeten we vrijwilligerswerk doen", vertelt ze. "Ik koos ervoor om vrijwilligerswerk met ouderen te gaan doen. Ik wil graag ouderen die eenzaam zijn het gevoel geven dat ze er niet alleen voor staan. Dat kan al met iets heel kleins, zoals af en toe samen theedrinken." Bij het maatjesproject van Voorschoten voor elkaar worden ouderen aan studenten gematcht. "Ik koos daarbij voor een mevrouw van 94, omdat het mij heel leuk leek om met iemand om te gaan die z├│ oud is. Ze is geboren in 1923. Alles wat ik op de middelbare school heb geleerd bij geschiedenis, is gebeurd toen zij al leefde! Dat vind ik ongelooflijk."

De verhalen komen vanzelf
Julia koos voor deze mevrouw omdat ze had aangegeven dat ze graag naar buiten wilde. "Dat leek me ook heel leuk. Maar we zijn nul keer naar buiten geweest. Het kwam er steeds niet van, ook omdat ze slecht ter been is. Maar het is altijd heel gezellig. Ik ga er elke maandagmiddag naar toe. Als ik kom, vraagt ze eerst of ik iets wil drinken. Ik maak drinken voor ons en daarna komen de verhalen vanzelf. We praten over wat haar bezighoudt. Vaak is dat haar huishoudelijke hulp. Ze woont nog op zichzelf, met hulp 's ochtends en 's avonds. Ze kookt ook nog zelf. Eens per week doet haar neefje boodschappen. We praten ook veel over wat hij dan moet kopen, en we praten over zijn familie. Allerlei onderwerpen, eigenlijk."
Ik wil eenzame ouderen graag het gevoel geven dat ze er niet alleen voor staan

Waardering

Julia woont nog bij haar ouders in Den Haag. Daar heeft ze een bijbaan als vakkenvuller bij de Albert Heijn. Ze gaat twee keer per week naar de sportschool en spreekt graag met vriendinnen af. Daarnaast reist ze elke maandag met het openbaar vervoer naar Voorschoten. "Ik zie dat het belangrijk is dat het gedaan wordt. Het is fijn om iemand te helpen, en daar waardering voor terug te krijgen. Mevrouw geeft vaak aan dat ze het gezellig vindt dat ik er ben. Weet je, wat je doet hoeft helemaal niet groots te zijn om een ander blij te maken."
Aan het eind van het schooljaar eindigt haar periode als maatje. "Dan zal ik dus vertellen dat ik niet meer bij haar kom theedrinken. Dat is wel gek, om elkaar dan niet meer elke week te zien. Maar ik geloof niet dat ze van mij afhankelijk is. Ik zie dat er veel mensen om haar heen zijn." Wil ze na haar opleiding ook met ouderen werken? "Dat weet ik nog niet. Je kunt met deze studie zo veel kanten op! Volgend jaar moet ik ook vrijwilligerswerk doen. Dan kies ik een andere doelgroep, misschien jongeren. Ik hoef pas in mijn derde jaar mijn afstudeerrichting te kiezen. Ik denk nu dat ik dan iets met psychische aandoeningen bij jongeren wil doen. Maar het kan ook iets anders worden."

Geïnspireerd...?
Meld je aan

Registreer hier

Meer inspiratie?

Bekijk alle verhalen