Direct naar de inhoud van deze pagina

Rosanna & mevrouw De Best

Het is bijzonder dat zo’n klein gebaar zo veel kan bereiken

Het afgelopen studiejaar was Rosanna maatje van een vrouw van 83. Elke donderdagmiddag ging ze bij haar op bezoek: soms om te wandelen, soms om alleen samen thee te drinken en een kokosmakroon te eten. "Soms betekent iets voor een ander meer dan je zelf zou kunnen bedenken."

Rosanna (22) wil tijdens haar studie maatschappelijk werk en dienstverlening zo veel mogelijk verschillende doelgroepen leren kennen. In haar eerste jaar liep ze daarom stage bij Gemiva, waar ze werkte met mensen met een lichamelijke of verstandelijke beperking. Nu, in haar tweede jaar, heeft ze gekozen voor vrijwilligerswerk als maatje van een oudere. "Werken met ouderen sprak me altijd al aan, omdat mijn moeder bij Marente werkt. Ik ging dan vaak mee bij bijzondere gelegenheden, zoals de bingo en het kerstdiner."

Duidelijk doel
Rosanna werd door Voorschoten voor elkaar gekoppeld aan een vrouw van 83, die na een heupoperatie pijnklachten hield. "De huisarts dacht dat het goed zou zijn als iemand af en toe met haar een stukje kon gaan wandelen. Daarom werd er voor haar een maatje gezocht," vertelt Rosanna. " "Ik wilde graag aan deze mevrouw gekoppeld worden, omdat ze een duidelijk doel voor ogen had: ze wilde graag vaker wandelen en weer zelf boodschappen kunnen doen."

Elke donderdagmiddag gaat Rosanna naar haar toe. "Eerst gaan we dan kletsen aan de keukentafel, en dan kijken we of het weer het toestaat om naar buiten te gaan. Als het weer goed genoeg is, gaan we wandelen. Een blokje om, naar het eind van de straat en dan weer terug. Elke keer gaan we een klein stukje verder. Soms nemen we mijn auto en gaan we naar het dorp."

“Toen de Albert Heijn geen kokosmakronen meer verkocht, heb ik ze zelf voor haar gebakken

Kokosmakronen

Bij slecht weer blijven ze thuis en drinken ze thee. "Ze haalde altijd kokosmakronen bij de Albert Heijn. Maar toen werden ze uit het assortiment gehaald. We hebben toen kokosmakronen van alle andere supermarkten uitgeprobeerd, maar die vonden we niet lekker. Ik heb ze toen zelf een keer voor haar gebakken. Die vond ze heerlijk!"

Bij de thee is er genoeg gespreksstof. "We kletsen over heel veel. Mijn aanwezigheid is al genoeg. Ze praat zo twee uur vol. Over haar leven, over haar zoon die in Amerika woont, of over TV-programma's die we allebei volgen zoals De slimste mens. Ze toont ook veel interesse in mij. Ze vraagt dan bijvoorbeeld of ik wel eens kook, of wat mijn moeder voor werk doet. Ze informeert ook naar mijn school en ze onthoudt bijvoorbeeld wanneer ik een tentamen heb. En soms doen we een spelletje zoals kwartet. Pas deden we memory. Ze is 83, maar ze heeft wél van me gewonnen!"

Bij oma
Aan het eind van het schooljaar stopt Rosanna's tijd als maatje. "Ik vind het wel sneu om haar nu achter te moeten laten. Ik weet dat ze elke week naar mijn komst uitkijkt. We hebben echt een band opgebouwd. In het begin was ze nog wat afstandelijk, maar ze werd steeds opener. Het is nu net alsof ik bij mijn eigen oma op bezoek ben!"

Rosanna is tevreden met wat ze samen hebben bereikt: "Ze heeft haar doelen gehaald. Ze loopt weer veel meer en ze kan zelfs weer autorijden. Ja, het is dankbaar werk. Het is bijzonder dat je met zo'n klein gebaar zo veel kan bereiken. Soms betekent iets voor een ander meer dan je zelf zou kunnen bedenken."

Geïnspireerd...?
Meld je aan

Registreer hier

Meer inspiratie?

Bekijk alle verhalen